«لاَ یَحِلُّ لَکَ النِّسَاءُ مِنْ بَعْدُ وَ لاَ أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْوَاجٍ وَ لَوْ أَعْجَبَکَ حُسْنُهُنَّ إِلاَّ مَا مَلَکَتْ یَمِینُکَ وَ کَانَ اللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ رَقِیباً» ﴿احزاب: 52﴾ معمولاً اهل سنت به این آیه برای اثبات فضل عائشه و حفصه استناد میکنند و از آن استفاده میکنند که پیامبر (ص) پس از نزول این آیه حق ازدواج جدید یا طلاق دادن همسرانش را نداشت (نمونه: ابن تیمیة، منهاج السنة، ج4، ص314).  این در حالی است که: اولاً در آیه هیچ ارتباطی بین فضل و ایمان زنان پیامبر (ص) و آن چه بر پیامبر (ص) ممنوع شده دیده نمیشود. ثانیاً برداشتی که از آیه دارند نادرست است و پیامبر (ص) از طلاق دادن زنان یا ازدواج جدید منع نشده است. روایات صحیح و معتبر شیعه همگی اتفاق دارد که این آیه بیانگر حرمت طلاق همسران یا نکاح جدید نیست؛ بلکه صرفاً بیانگر این است که با وجود رخصتهایی که برای پیامبر (ص) بیان شده، اصناف دیگری از زنان که بر مؤمنان حرام شده بر ایشان نیز حرام است. برای نمونه نک: الکافی، ج 5، ص387-388، 391؛ تهذیب الأحکام، ج 7، ص364، 450؛ تفسیر العیاشی، ج 1، ص230؛ تفسیر القمی، ج 2، ص175.  تفسیر اهل بیت (ع) به قدری روشن است که در کتب اهل سنت نیز بازتاب یافته است: «وَأخرج عبد بن حمید وَابْن الْمُنْذر وَابْن أبی حَاتِم من طَرِیق عَلیّ بن زید عَن الْحسن رَضِی الله عَنهُ فِی قَوْله «وَلَا أَن تبدل بِهن من أَزوَاج» قَالَ: قصره الله على نِسَائِهِ التسع اللَّاتِی مَاتَ عَنْهُن قَالَ عَلیّ: فاخبرت عَلیّ بن الْحُسَیْن رَضِی الله عَنهُ فَقَالَ: لَو شَاءَ تزوج غَیْرهنَّ وَلَفظ عبد بن حمید فَقَالَ: بل کَانَ لَهُ أَیْضا أَن یتَزَوَّج غَیْرهنَّ» (الدر المنثور، 6/ 639) عل

[بر اساس یک گفتگوی تلگرامی واقعی با ویرایش و تقدیم و تأخیر و حذف و اضافه] سنی: الحمد لله که اسلام اهل سنت قوی است شیعه: الحمد لله، ولی متأسفانه اهل سنت قرنها است که حکومت اسلامی درستی ندارند؛ چون بر خلاف روایات صحیحه اهل سنت، شرط قرشی بودن امام فراموش شده است. «... عَنِ النَّبِیِّ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: لاَ یَزَالُ هَذَا الأَمْرُ فِی قُرَیْشٍ مَا بَقِیَ مِنْهُمُ اثْنَانِ» (صحیح البخاری، ج۴، ص۱۸۰) سنی: بله الآن نیست و امید داریم که ایجاد شود. شیعه: در زمانی که شما خلیفه ندارید یعنی در این چند قرن بیعت امامی بر گردن نداشتید؟ چطور در چند قرن اهل سنت بیعت امامی بر گردن نداشتند و خلیفهای قرشی برای خود انتخاب نکردند در حالی که مرگ بدون بیعت مرگ جاهلی است؟ «... عَنْ نَافِعٍ، قَالَ: جَاءَ عَبْدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ إِلَى عَبْدِ اللهِ بْنِ مُطِیعٍ ... فَقَالَ: ... سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ یَقُولُ: مَنْ خَلَعَ یَدًا مِنْ طَاعَةٍ، لَقِیَ اللهَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ لَا حُجَّةَ لَهُ، وَمَنْ مَاتَ وَلَیْسَ فِی عُنُقِهِ بَیْعَةٌ، مَاتَ مِیتَةً جَاهِلِیَّةً» (صحیح مسلم، ج۳، ص۱۴۸۷) سنی: بله پیامبر این را فرموده، اما مقید به وجود امام و خلیفه است. خلیفه نباشد، بیعتی نیست. پیامبر اکرم فرمودهاند که اگر امامی نبود، بیعتی در گردن شما نیست. شیعه: تعیین خلیفه مگر به نظر شما با مردم نیست؟ امامی نبود یعنی چه؟ امام را مردم تعیین می کنند یا غیر مردم؟ سنی: مردم. اما اگر تعیین نشد و یا شرایط آن نبود، بیعتی در کار نیست. الآن شیعه ۱۲۰۰ سال است که امامی ندارند و بیعتی با امام نکردهاند ۱۲۰۰ سال است آنهایی که فوت کردند به مرگ جاهلی مردند؟ شیعه: ما امامت امام غا

بسم الله الرحمن الرحیم مجموعه حدیثی ابو علی حسن بن محمد نهاوندی درباره مهدویت                                                                                                         علی عادل زاده دلائل الإمامة کتابی است از مؤلفی ناشناس با ساختار چندلایه (نکu200d: سلطانیفر و رنجبر، ۱۳۹۶، سرتاسر) که در گردآوری آن از منابعِ متعدّد و متنوّع از آثارِ اهل سنّت تا روایاتِ غالیان استفاده شده است. از این رو شناخت و ارزیابی روایاتِ دلائل الإمامة تنها با تمییز طرق و تفکیک منابع، ممکن است. در مقالات «بازشناسی روایاتِ منسوب به طبری در دلائل الإمامة»، «بررسی روایات احمد بن الحسین معروف به ابن ابی القاسم در دلائل الإمامة» و «برخی از منابع دلائل الامامة مرتبط با زندگانی و فضائل حضرت زهرا (س)» به واکاوی برخی از طرق و منابع دلائل الامامة پرداخته شده است. در این نوشته به معرفی دسته دیگری از روایات دلائل الامامة میپردازیم که از ابو علی الحسن بن محمد النهاوندی روایت شده است.   در مجموع 26 حدیث از ابو علی الحسن بن محمد النهاوندی یافت شد که یکی در الغیبة شیخ طوسی و 25 حدیث دیگر در دلائل